6 . وجه تسميه همان‌گونه كه گذشت علّامه به دربار اولجايتو معروف به سلطان محمّد خدابنده راه يافته و نزد او و درباريان منزلتى خاص داشت . از جمله كسانى كه به علّامه ارادت و علاقهء وافرى داشتند ، سعد الدين محمّد بن على ساوجى « 1 » ( - 711 ه . ق ) وزير آگاه و هنر دوست اولجايتو بود . علّامه اين رساله را براى اثبات ارادت متقابل خود براى وى نگاشت و به پيشگاهش اهدا كرد و آن را الرسالة السعديّة « 2 » كه برگرفته شده از نام او - سعد الدين - است ، ناميد . 7 . شرح‌حال مترجم متأسّفانه اطّلاعات چندانى از جزئيات حيات مترجم در دست نداريم جز آنچه در دو كتاب گرانسنگ رياض العلماء و طبقات أعلام الشيعة آمده است ؛ « 3 » و آن اينكه : - نام او سلطان حسين و پدرش سلطان محمّد استرآبادى است . - در سال 994 ه . ق در استرآباد به دنيا آمده و در سن 100 سالگى در اوايل جلوس شاه سليمان صفوى به دليل اظهار و تبليغ تشيّع ، به دست مخالفان ، در زادگاه خويش به شهادت رسيده . - از محضر شيخ بهايى بهره‌ها برده . - واعظى بلند آوازه بوده و به همين دليل به واعظ استرآبادى مشهور شده است . - يكى از فقها ، محدّثان و متكلّمان عصر خويش به‌شمار مىآمده . - از او آثار اندكى برجاى مانده كه عبارتند از : 1 . تحفة المؤمنين / فارسى : در اصول دين ، عبادات و مواعظ ، در سه باب كه در سنّ

--> ( 1 ) . براى آگاهى بيشتر از شرح‌حال وى ر . ك : آثار الوزراء ، ص 283 ؛ الدر الكامنة ، ج 4 ، ص 101 ؛ دستور الوزرا ، صص 313 - 315 ؛ ذيل جامع التواريخ رشيدى ، صص 41 - 46 و تاريخ اولجايتو ( ترجمهء مريم پرويزى ) . ( 2 ) . متن عربى رسالهء سعديه توسط آقاى محمد على بقّال تصحيح و در سال 1410 ق از سوى كتابخانهء آيت اللّه مرعشى نجفى ( ره ) منتشر شده است . ( 3 ) . ر . ك : رياض العلماء ، ج 2 ، ص 454 و طبقات أعلام الشيعة ، ج 5 ، ص 246 .